بعد از آنکه نبی اکرم(ص) در مدینه منوره، حکومت تشکیل داد، یکی از وظایف مهم آن حضرت داوری و قضاوت در بین مردم برای رفع اختلافات و از بین بردن حق کشی ها و اجرای حدود الهی بود. حضرت محمد بدون استفاده از علم غیب و تنها با استفاده از شواهد و دلایل ظاهری (بینات) در بین مردم عادلانه قضاوت می کرد و برای ایشان فرقی هم نداشت که فرد متهم از فقرا جامعه باشد یا ازاغنیاء و صاحب منصبان. رسول الله سعی می کردند تا جایی که ممکن است با تصیحت کردن و حتی بذل مال خویش، حق را به صاحب آن برگردانند، لذا کمتر به مجازات متوسل می شدند (داستان سمره) اما در اجرای حدود الهی کمترین گذشت و اغماضی در کار ایشان نبود. برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به: _________________________________________________ 1. پایگاه حوزه: مجلات - سیره قضائی پیامبر اعظم «ص»
| 
