فرض روزه(بنا بر قولى) - Maghaleh
 
 
 












 

 

فرض روزه(بنا بر قولى)

كتاب: زندگانى حضرت محمد(ص) ص 294

نويسنده: رسولى محلاتى

و نيز گفته‏اند: در ماه شعبان سال دوم، روزه ماه رمضان بر مسلمانان واجب شد و فاصله ميان تغيير قبله و فرض روزه ماه رمضان - به گفته برخى - يك ماه بود و مسلمانان موظف شدند تا ماه رمضان را روزه بگيرند. در آغاز چنان بود كه چون شب فرا مى‏رسيد و افطار مى‏كردند و مى‏خوابيدند و يا افطار نكرده به خواب مى‏رفتند تا غروب روز ديگر افطار بر آنان حرام بود چنانكه جماع با زنان نيز در تمام اين ماه بر آنها حرام بود و اين حكم در سال پنجم نسخ شد، و خوردن و آشاميدن و مفطرات ديگر تا طلوع فجر و سپيده صبح بر آنان حلال شد به شرحى كه ان شاء الله در جاى‏خود ذكر خواهد شد.

و به دنبال آن زكات فطر نيز واجب شد و رسول خدا(ص)روز اول ماه شوال را عيد قرار داد و نماز عيد خواند به كيفيتى كه در كتابهاى فقهى مذكور است.

ولى بايد دانست كه از سخنان جناب جعفر بن ابيطالب در حضور نجاشى در داستان هجرت حبشه استفاده مى‏شود كه روزه سالها قبل از هجرت در اسلام بوده اگر چه به صورت غير فرض و يا در هر ماه سه روز (1) آمده باشد و بلكه از پاره‏اى روايات - اگر چه از نظر سند چندان معتبر نيست - استفاده مى‏شود، كه روزه ماه رمضان در مكه فرض شده است، چنانكه در داستان اسلام عمرو بن مرة جهنى كه در سالهاى اول بعثت مسلمان شد آمده است كه رسول خدا(ص)او را به سوى قومش فرستاد و چون به نزد ايشان آمد بدانها گفت:

«انى رسول من رسول الله اليكم، ادعوكم الى الجنة و احذركم من النار، و امركم بحقن الدماء و صلة الارحام و عبادة الله و رفض الاصنام و حج البيت، و صيام شهر رمضان، شهر من اثنى عشر شهرا، فمن اجاب فله الجنة‏» (2)

[من فرستاده رسول خدايم به سوى شما و شما را به بهشت مى‏خوانم و از دوزخ برحذر مى‏دارم و به جلوگيرى از خونريزى و صله رحم و پرستش خدا و ترك بتها و حج‏خانه خدا و روزه ماه رمضان يكى از دوازده ماه دستور مى‏دهم، و هر كس كه پذيرفت‏بهشت از آن اوست. . . ]

پى‏نوشت‏ها:

1. تفسير على بن ابراهيم، ج 1، ص 65.

2. البداية و النهاية، ج 2، ص 252. مجمع، ج 8، ص 244. . .


[ بازگشت ]




چند رسانه ای    نرم افزار    انجمن ها    مراکز    دیگر پایگاهها    ارتباط با ما