تولد امام حسين (ع)

كتاب: پيشواى سوم - حضرت امام حسين (عليه السلام)

نويسنده: هيئت تحريريه مؤسسه در راه حق

به روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت ⁽¹⁾ دومين فرزند برومند حضرت على و فاطمه،كه درود خدا بر ايشان باد،در خانه‏ى وحى و ولايت،چشم به جهان گشود.

چون خبر ولادتش به پيامبر گرامى اسلام (ص) رسيد،به خانه‏ى حضرت على و فاطمه (ع) آمد و اسماء ⁽²⁾ را فرمود تا كودكش را بياورد.اسماء او را در پارچه‏يى سپيد پيچيد و خدمت رسول اكرم (ص) برد،آن گرامى به گوش راست او اذان و به گوش چپ او اقامه گفت ⁽³⁾ .

به روزهاى اول يا هفتمين روز ولادت با سعادتش،امين وحى الهى،جبرئيل،فرود آمد و گفت:

سلام خداوند بر تو باد اى رسول خدا،اين نوزاد را به نام‏پسر كوچك هارون‏«شبير» ⁽⁴⁾ كه به عربى‏«حسين‏»خوانده مى‏شود،نام بگذار. ⁽⁵⁾ چون على (ع) براى تو بسان هارون براى موسى بن عمران است جز آنكه تو خاتم پيغمبران هستى.

و به اين ترتيب نام پر عظمت‏«حسين‏»از جانب پروردگار،براى دومين فرزند فاطمه انتخاب شد.

به روز هفتم ولادتش،فاطمه‏ى زهراء كه سلام خداوند بر او باد،گوسفندى را براى فرزندش به عنوان عقيقه ⁽⁶⁾ كشت،و سر آن حضرت را تراشيد و هم وزن موى سر او نقره صدقه داد. ⁽⁷⁾

حسين و پيامبر (ص)

از ولادت حسين بن على (ع) كه در سال چهارم هجرت بود تا رحلت رسول الله (ص) كه شش سال و چند ماه بعد اتفاق افتاد، مردم از اظهار محبت و لطفى كه پيامبر راستين اسلام (ص) در باره‏ى حسين (ع) ابراز مى‏داشت،به بزرگوارى و مقام شامخ پيشواى سوم آگاه شدند.

سلمان فارسى مى‏گويد:ديدم كه رسول خدا (ص) حسين (ع) را بر زانوى خويش نهاده او را مى‏بوسيد و مى‏فرمود:

تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگوارانى،تو امام و پسر امام و پدر امامان هستى،تو حجت‏خدا و پسر حجت‏خدا و پدر حجت‏هاى خدايى كه نه نفرند و خاتم ايشان،قائم ايشان (امام زمان عج) مى‏باشد. ⁽⁸⁾

انس بن مالك روايت مى‏كند:

وقتى از پيامبر پرسيدند كداميك از اهل بيت‏خود را بيشتر دوست مى‏دارى،فرمود:حسن و حسين را، ⁽⁹⁾ بارها رسول گرامى حسن و حسين را به سينه مى‏فشرد و آنان را مى‏بوييد و مى‏بوسيد. ⁽¹⁰⁾

ابو هريره كه از مزدوران معاويه و از دشمنان خاندان امامت است در عين حال اعتراف مى‏كند كه:

رسول اكرم (ص) را ديدم كه حسن و حسين (ع) را بر شانه‏هاى خويش نشانده بود و به سوى ما مى‏آمد،وقتى به ما رسيد فرمود: هر كس اين دو فرزندم را دوست‏بدارد مرا دوست داشته و هر كه با آنان دشمنى ورزد با من دشمنى نموده است. ⁽¹¹⁾

عالى‏ترين،صميمى‏ترين و گوياترين رابطه‏ى معنوى و ملكوتى بين پيامبر و حسين را مى‏توان در اين جمله‏ى رسول گرامى اسلام (ص) خواند كه فرمود:

حسين از من و من از حسينم. ⁽¹²⁾

پى‏نوشتها:

1- در سال و ماه و روز ولادت امام حسين (ع) اقوال ديگرى هم گفته شده است،ولى ما قول مشهور بين شيعه را نقل كرديم.ر.به. ك.اعلام الورى طبرسى ص 213

2- احتمال دارد منظور از اسماء،دختر يزيد بن سكن انصارى باشد.ر.به.ك.اعيان الشيعه جزء 11 ص 167

3- امالى شيخ طوسى ج 1 ص 377

4- شبر بر وزن حسن و شبير بر وزن حسين و مشبر بر وزن محسن نام پسران هارون بوده است و پيغمبر اسلام (ص) فرزندان خود حسن و حسين و محسن را به اين سه نام ناميده است- تاج العروس ج 3 ص 389،اين سه كلمه در زبان عبرى همان معنى را دارد كه حسن و حسين و محسن در زبان عربى دارد- لسان العرب ج 6 ص 60

5- معانى الاخبار ص 57

6- در منابع اسلامى در باره‏ى عقيقه سفارش فراوان شده و براى سلامتى فرزند بسيار مؤثر دانسته شده است،ر.به.ك.وسائل الشيعه ج 15 ص 143 به بعد.

7- كافى ج 6 ص 33.

8- مقتل خوارزمى ج 1 ص 146- كمال الدين صدوق ص 152.

9- سنن ترمذى ج 5 ص 323.

10- ذخائر العقبى ص 122.

11- الاصابه ج 11 ص 330.

12- سنن ترمذى ج 5 ص 324- در اين قسمت رواياتى كه در كتابهاى اهل تسنن آمده است نقل شد تا براى آنها هم سنديت داشته باشد.