امام هادی(ع) و زمينه‏سازى دوره غيبت - Maghaleh
 
 
 












 

 

امام هادی(ع) و زمينه‏سازى دوره غيبت

كتاب: تحليلى از تاريخ دوران دهمين خورشيد امامت، ص 126

نويسنده: مركز تحقيقاتى سپاه پاسداران انقلاب اسلامى

با توجه به آگاهى و شناختى كه پيشواى دهم عليه السلام از اوضاع و احوال دوران خود و همچنين دوران فرزندش امام عسگرى عليه السلام داشت و مى‏ديد روز به روز جو فشار و اختناق، شديدتر و حساسيت دستگاه خلافت نسبت‏به امامان شيعه بيشتر مى‏گردد و همين امر در آينده نزديك تاريخ امامت را در آستانه تحولى جديد و بى‏سابقه - يعنى غيبت امام(ع) از انظار - قرار مى‏دهد، يكى از محورهاى كارى خود را آماده ساختن اذهان شيعيان نسبت‏به غيبت نوه بزرگوارش حضرت مهدى(ع) قرار داد.

فعاليتهاى امام(ع) در اين زمينه در شعاعى محدود و با نهايت دقت و احتياج صورت مى‏گرفت و سعى حضرت بر اين بود كه هيچ مشخصه‏اى از حضرت مهدى(ع) - حتى نام او - براى مردم بازگو نشود تا مبادا به گوش حكمرانان عباسى برسد. اينك چند نمونه بيانگر اين موضع:

در روايت مفصلى عبد العظيم حسنى‏» عقايد خود را بر امام هادى(ع) عرضه كرد. در بخش امامت، يكايك امامان را نام برد و چون به امام هادى(ع) رسيد درنگ كرد. امام(ع) سخن او را پى‏گرفت و فرمود:

«پس از من حسن است، پس مردم با جانشين او چگونه خواهند بود؟»عبدالعظيم پرسيد: چگونه سرورم!؟ فرمود:

«زيرا او ديده نمى‏شود و جايز هم نيست نام او برده شود تا زمانى كه قيام كند و زمين را پر از عدل و داد نمايد همانسان كه از ظلم و جور پر شده است. » (1)

«على بن عبد الغفار» مى‏گويد:

«شيعيان پس از درگذشت امام جواد(ع) به امام هادى(ع) نوشتند و از جانشينى آن حضرت پرسيدند. امام(ع) در پاسخ نوشت: «امر امامت تا مادامى كه من زنده‏ام با من است و پس از من با جانشينى كه تعيين مى‏كنم. پس چه خواهد بود براى شما نسبت‏به «خلف‏» بعد از «خلف؟» (2)

«على بن مهزيار» مى‏گويد:

«به ابو الحسن عسكرى نوشتم و از آن حضرت از «فرج‏» پرسيدم. در پاسخ نوشت: «زمانى كه صاحب الامر شما از سرزمين ستمگران غيبت كرد منتظر «فرج‏» باشيد. » (3)

«ايوب بن نوح‏» از امام هادى(ع) نقل مى‏كند كه آن حضرت فرمود:

«زمانى كه پيشواى شما از ميان شما برداشته شود از زير پاى خود منتظر «فرج‏» باشيد. » (4)

در اين روايات، امام هادى(ع) به طور كلى و سربسته به موضوع غيبت امام زمان(ع) اشاره نموده اذهان ياران خود را براى رويارو شدن با اين دوران آماده كرد.

پى‏نوشت‏ها:

(1)اعلام الورى، ص 409 - 410 و كمال الدين، ج 2، ص 380.

(2)همان مدرك، ص 411 و 382.

(3) كمال الدين، ج 2، ص 380.

(4) الكافى، ج 1، ص 341. متن گفتار امام(ع) چنين است: «اذا رفع علمكم من بين اظهركم فتوقعوا الفرج من تحت اقدامكم. «علمكم‏» احتمال دارد به تحريك يعنى «علمكم‏» باشد و مقصود كسى است كه آگاه و مطلع از راه حق است و شما را هدايت‏بدان راه مى‏كند. و احتمال دارد به كسر عين «علمكم‏» باشد يعنى صاحب و دارنده دانش شما، و انتظار فرج از زير گامها، كنايه از نزديك بودن آن و امكان دسترسى به آن است، چه آنكه آن چيزى كه زير پاى انسان است نزديكترين چيزها به انسان مى‏باشد و با برداشتن گام از روى آن مى‏توان به آن دست‏يافت. «ر. ك. مرآة العقول، ج 4، ص 56». در معناى روايت احتمالهاى ديگرى نيز داده شده است. براى آگاهى بيشتر به منبع ياد شده رجوع كنيد.


[ بازگشت ]




چند رسانه ای    نرم افزار    انجمن ها    مراکز    دیگر پایگاهها    ارتباط با ما