مسيحا - Maghaleh
 
 
 












 
مسيحا

مژده اى دل كه مسيحا نفسى مى‏آيد

كه ز انفاس خوشش بوى كسى مى‏آيد

«مسيحا» صفحه‏اى است‏براى امام عصر (عج) به درخواست‏شما!

به كوشش: جواد قاسمى

masiha@porseman.net

از خورشيد

مريم سقلاطونى

اى چشم‏هايت جارى از آيات فروردين

سرشارتر از شاخه‏هاى روشن والتين

لبخندهايت مهربان‏تر از نسيم صبح

پيشانى‏ات سرمشق سبز سوره ياسين

اى با تو صبح و عصر و شب فى احسن التقويم

اى بى‏تو صبح و عصر و شب دل مرده و چركين

كى مى‏شود دستان خوبت پرده بردارد

از رخوت اين جمعه‏هاى ساكت و سنگين

اى وعده حتمى! بگو كى مى‏رسى از راه

كى مى‏شكوفد شاخه‏هاى آبى آمين

راس كدامين ساعت از خورشيد مى‏آيى

صبح كدامين جمعه‏ها با بوى فروردين

جز زخم و پينه

سيد عبدالكريم موسوى

بى تو دلها شرارى ندارند

شاخه‏ها برگ و بارى ندارند

قحطى مرد افتاده اينجا

اسبهامان سوارى ندارند

من برآنم پس از لحظه‏اى خواب

سكه‏ها اعتبارى ندارند

دستهامان به جز زخم و پينه

از زمين يادگارى ندارند

زود برگرد، در انتظارت

لحظه‏هامان قرارى ندارند

آيينه تمام نما

طبق عقيده شيعه امام زمان (عج) زنده است و بر روى كره زمين زندگى مى‏كند . پس قاعدتا مانند انسان‏هاى ديگر نيازهايى از قبيل خواب و غيره دارد . حال چگونه مى‏شود ايشان در سرزمينى كه در آن شب فرا رسيده، خواب باشد اما در طرف ديگر كره زمين شيعه‏اى و يا حتى بخشى از امور عالم به ايشان محتاج باشد؟ (اين شبهه را مى‏توان براى پيامبر و ائمه نيز در زمان خود مطرح كرد).

مجتبى خواجه رحيمى/شيمى رازى كرمانشاه

همه موجودات عالم امكان، آيات و نشانه‏هاى حضرت حق‏اند . هر كدام به قدر وسعت وجودى خود اسما و صفات خداى سبحان را نشان مى‏دهند . در آيينه وجودى هر موجودى مى‏توان جلال و جمال حضرت پروردگار را مشاهده كرد: هر كه را حسنى بود آيينه دار روى او است .

بعضى موجودات آيت و نشانه بودنشان بسيار محدود و ضعيف و بعضى ديگر بسيار گسترده و وسيع است . حضرات معصومان (ع) چون واسطه فيض و رابطه عام غيب و شهودند، آيينه تمام نماى اسما و صفات حضرت حق اند . در زيارت جامعه كبيره مى‏خوانى: «من والا كم فقد و الى الله و من عاداكم فقد عادى الله; هر كه شما را دوست دارد، خدا را دوست داشته و هر كه با شما دشمنى ورزد، با خدا دشمنى كرده است .»

همان گونه كه در آيينه مى‏توان صورت اشيا را مشاهده كرد، در آيينه وجود معصوم (ع) مى‏توان جلوه اسما و صفات خداوند متعال را نگريست . البته منظور از مشاهده حضرت حق رؤيت‏حسى و بصرى نيست; زيرا پروردگار نه جسمانى است و نه محسوس . غرض اين است كه انسان كامل (معصوم) جلوه و مظهر جلال و جمال پروردگار است; آن هم به كامل‏ترين وجه . از اين رو، در هيچ آيينه‏اى بهتر از آيينه انسان كامل نمى‏توان حق را مشاهده كرد . بر اين اساس امام على (ع) فرمود: «براى خداوند هيچ آيت و نشانه‏اى بزرگ‏تر از من نيست‏» . (1) و چون حضرات معصومان (ع) نور واحدند - و به تعبير بلند زيارت جامعه كبيره «ان ارواحكم و نوركم و طينتكم واحدة; به درستى كه ارواح شما و نور و طينت‏شما يكى است .» - اين حكم حضرت اميرالمؤمنين (ع) درباره بقيه حضرات معصومان (ع) نيز جارى است . از اين رو، وجود تابناك و مقدس حضرت ولى عصر (ع) عظيم‏ترين آيت و نشانه پروردگار است .

شخصى براى ديدار با امام باقر (ع) به خانه وى مراجعه كرد و پيش از اجازه ورود، به كار ناروا دست‏يازيد . حضرت امام باقر (ع) از درون اتاق بر او بانگ زد و با سرزنش اجازه ورودش داد . مرد در محضر امام عرضه داشت: به خدا سوگند، نظر گناه آلود نداشتم; تنها مى‏خواستم بر يقين خود درباره علم و آگاهى شما بيفزايم . امام باقر (ع) پس از تصديق سخن او فرمود: آيا مى‏پنداريد ديوارها، چنان كه مانع ديد شما است، از مشاهده ما نيز جلوگيرى مى‏كند؟! اگر چنين باشد، تفاوتى ميان ما و شما نخواهد بود . آنگاه امام آن شخص را از تكرار چنان عملى برحذر داشت . (2)

امام على (ع) فرمود: دين و امام دو برادر و همتاى يكديگرند كه هيچ يك بدون ديگرى سامان نمى‏يابد . اسلام پايه و اساس نظام حكومتى و امام پاسدار آن است . پس اگر اسلام نباشد، هرگونه بنيادى از اساس ويران است و اگر اسلام باشد و نگاهبان و پاسدار نداشته باشد، ضايع و نابود مى‏شود . از اين رو، وقتى واپسين حجت‏خدا و پاسدار دين، قائم آل محمد (ص) رحلت مى‏كند، اثرى از اسلام باقى نمى‏ماند و آنگاه كه از اسلام اثرى نماند، بساط دنيا به كلى برچيده مى‏شود . (3)

امام، محورى است كه حق در همه زمينه‏ها بر مدار او مى‏گردد و آن حق محورى كه درباره امام على (ع) آمده است، وصف مشترك همه انبيا، اوليا و اهل بيت رسول خدا (ص) است . (4)

در مورد امام على (ع) وارد شده است: «على عمود الدين; على ستون دين است‏» . (5) اگر دين باقى است، به دليل اين است كه ستون و عمود آن زنده است و هيچ گونه غفلت و سهو و فراموشى بر آن وجود مبارك عارض نمى‏گردد; چرا كه اضطراب و تزلزل در عمود دين مساوى است‏با درهم ريخته شدن شيرازه دين . در زيارت روز جمعه خطاب به امام زمان (ع) مى‏خوانيم: «السلام عليك يا عين الحيوة; سلام بر تو اى چشمه حيات و زندگى‏» . آيا ممكن است چشمه حيات همه موجودات عالم امكان به خاطر غفلت و فراموشى دچار خشكى گردد؟ و باز در زيارت روز جمعه مى‏خوانيم: «السلام عليك يا عين الله فى خلقه; سلام بر تو اى ديده الاهى در ميان خلق‏» . آيا ممكن است ديده حضرت حق را خواب فرا گيرد؟!

در نهايت مى‏گوييم: حقيقت ائمه همان ارواح مطهر آنان است كه حقيقت هر انسانى به روح او است . پس كمالات مطرح شده نيز به ارواح آن حضرات تعلق دارد . جسم مادى آن بزرگان به خواب مى‏رود; ولى روح ارجمندشان بيدار است و به اشياى مختلف علم الاهى دارد .

پى‏نوشت:

1 . ر . ك: نورالثقلين، ج 5، ص 491 .

2 . ر . ك: بحارالانوار، ج 46، ص 249، ح 40 .

3 . ر . ك: منتخب الاثر فى الامام الثانى عشر، آيت الله صافى گلپايگانى ، ص 273 .

4 . ر . ك: صورت و سيرت انسان در قرآن، آيت الله جوادى آملى، ص 368 .

5 . ر . ك: كافى، ج 1، ص 294 .

[ بازگشت ]




چند رسانه ای    نرم افزار    انجمن ها    مراکز    دیگر پایگاهها    ارتباط با ما